｢大っきくなぁれ♥｣ เป็นเรื่องแล้วสิ คุณพี่สาวงานเข้า♥ [Become Big!]

｢大っきくなぁれ♥｣ - โอคิคุนาเร๊ะ♥
เป็นเรื่องแล้วสิ คุณพี่สาวงานเข้า♥

｢大っきくなぁれ♥｣ เป็นเรื่องแล้วสิ คุณพี่สาวงานเข้า♥ [Become Big!]

เรื่องย่อ : ก็มันช่วยไม่ได้นี่ ที่น้องชายดันเป็นหนุ่มที่ หน้าตาน่ารัก เก่งงานบ้านงานเรือน ทำอาหารก็เก่ง แล้วคนเป็นพี่สาว จะไม่ตกหลุมรักได้ยังไง แต่ทำไมกันล่ะ "ทั้งที่เราก็พยายามอย่างสุดความสามารถ เพื่อที่จะยั่วยวนเค้าแล้วแท้ๆ หรือที่เค้าไม่มองเราแบบผู้หญิงคนนึง เพราะว่าเราเป็นพี่สาวของเค้ากันน๊า...เฮ้อ..." เรื่องรักกุ๊กกิ๊ก ของคุณพี่สาวผู้หลงรักน้องชายตัวเอง จะลงเอยแบบไหน สมหวังหรือผิดหวังยังไง เชิญติดตามต่อได้ใน ｢大っきくなぁれ♥｣ เป็นเรื่องแล้วสิ คุณพี่สาวงานเข้า♥ >>>

｢お義姉と呼んで!?｣ เรียก♥พี่สาวสิจ๊ะ!? [Onee-chan to Yonde!?]

｢お義姉と呼んで!?｣ - โอเน่จังโตะย่งเด๊ะ!?
- เรียก♥พี่สาวสิจ๊ะ!? -

｢お義姉と呼んで!?｣ เรียก♥พี่สาวสิจ๊ะ!? [Onee-chan to Yonde!?]

เรื่องย่อ : เมื่อพ่อจอมแสบแต่งงานใหม่กับคุณแม่สุดสวยของรุ่นพี่สุดฮ๊อตประจำโรงเรียน ชีวิตของหนุ่มหน้ามน "โซวตะ" ก็ได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง แค่ต้องมาอยู่บ้านเดียวกับรุ่นพี่สุดเซ็กซี่ ที่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวสุดขีดเวลาอยู่บ้าน(ผิดกับลุคที่สุดเพอร์เฟ็กต์ในโรงเรียนโดยสิ้นเชิง) แล้วงานนี้โซวตะจะทนไหวเร๊อ!? ยิ่งมาเจอพ่อบ้าทำเซอร์ไพรซ์แบบนี้อีก ตายแน่แล้วโซวตะ พ่อบ้าทำเซอร์ไพรซ์ยังไง แล้วหนุ่มโซวตะจะรอดหรือไม่!? ติดตามต่อใน....
｢お義姉と呼んで!?｣ เรียก♥พี่สาวสิจ๊ะ!? >>>

｢お義姉と呼んで!?｣ เรียก♥พี่สาวสิจ๊ะ!? [Onee-chan to Yonde!?] Credit

เจ็บไข้ได้ป่วย รอบ 2

ไม่มีอะไรมาก วันนี้ตื่นมาตอนตี 4 ทั้งที่พึ่งจะเข้านอนไปตอน ตี1

งงกับตัวเองอยู่เหมือนกัน แต่มารู้ตัวอีกที  ก็เผลอหลับไปตอน 8 โมงเช้า ตื่นมา 5 โมงเย็น

ปวดหัวตุ๊บๆ และมีอาการปวดลูกกะตา (อาการของคนมีไข้ธรรมดาๆ)
จึงทำให้ ไม่สามารถสานต่องานแปลต่อได้ เพราะใช้สายตามากไม่ได้ จ้องจอคอมนานๆ แล้วปวดตา
(เวลาแปล จำเป็นต้องจ้องภาพเป็นเวลานาน ทำไม่ไหว)

แต่จะเข้ามาพูดคุยทักทายที่หน้าบล็อกตามปกติ เพราะถ้าไม่ต้องจ้องจอเป็นเวลานานๆไม่เป็นไร
แต่ที่แน่ๆ ปวดหัว ปวดเบ้าตา (เป็นไข้แน่ๆ)
แต่หวัดหายแล้ว น้ำมูกก็ไม่มี

ไม่ไอ ไม่เจ็บคอ
คาดว่าคงเป็นเพียง อาการไข้ขึ้นจากการแพ้อากาศ

เพราะที่นี่ เช้าๆหนาว~ กลางวันร้อนตับแล่บ ค่ำๆบางทีฝนตก ครบเลย 3 ฤดู
บางทีร่างกายอาจจะเริ่มรับไม่ไหวกับอากาศที่แปรปรวน ปรับตัวไม่ทัน

ปล. เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ก็ รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
ปล๒. อยากแปลแทบขาดใจ ผมเสพติดการแปลโดหื่นไปเรียบร้อยแล้วครับ ตอนนี้
วันไหนไม่ได้แปลแล้วเหมือนจะลงแดง
สงสัยว่าถ้าคิดจะเลิก คงจะต้องไปเลิกที่ถ้ำกระบอก